Masz w miejscu pracy kontakt ze szkodliwymi substancjami? Zauważyłeś u siebie reakcję alergiczną? Jednak czy każde schorzenie o charakterze dermatologicznym można uznać za chorobę zawodową? Postaramy się wyjaśnić tę kwestię.
Jakie choroby skóry są uznawane za zawodowe?
W Polsce obowiązuje oficjalny wykaz, w którym znajdują się wybrane schorzenia dermatologiczne posiadające potwierdzony związek z warunkami pracy. Najczęściej rozpoznaje się jako chorobę zawodową alergiczne kontaktowe zapalenie skóry. Pojawia się ono zazwyczaj u osób mających do czynienia z detergentami, środkami do dezynfekcji, metalami czy też lateksem. W rejestrze uwzględniono także wyprysk z podrażnienia, pokrzywkę oraz drożdżakowe zapalenie skóry rąk. Do schorzeń związanych z wykonywaniem zawodu zalicza się również niektóre zakażenia grzybicze i trądzik olejowy, smarowy lub chlorowy o rozległym charakterze.
W określonych przypadkach nowotwór skóry też może zostać uznany za chorobę zawodową. Zwłaszcza jeśli w środowisku pracy osoba zatrudniona była narażona na długotrwałą ekspozycję na promieniowanie ultrafioletowe, kontakt ze smołą, olejami mineralnymi lub innymi substancjami rakotwórczymi. Natomiast atopowe zapalenie skóry nie zostało wpisane do wykazu jako choroba zawodowa. Warto jednak podkreślić, że zaostrzenie objawów schorzenia pod wpływem czynników panujących w zakładzie pracy może być brane pod uwagę w procesie ubiegania się o odszkodowanie za chorobę zawodową.
Kto najczęściej boryka się ze schorzeniami skóry związanymi z pracą?
Na zawodowe choroby dermatologiczne najczęściej zapadają osoby wykonujące pracę w wilgotnym środowisku lub mające częsty kontakt z substancjami chemicznymi. Do tej grupy należą fryzjerzy, kosmetyczki, personel medyczny oraz pracownicy zajmujący się sprzątaniem. Wśród osób o podwyższonym ryzyku wystąpienia problemów skórnych znajdują się także budowlańcy, a szczególnie murarze narażeni na kontakt z cementem zawierającym chrom, który często wywołuje reakcje alergiczne. Dermatologiczne choroby zawodowe pojawiają się również u mechaników, lakierników i pracowników przemysłu metalowego, ponieważ mają oni do czynienia z olejami, smarami i rozpuszczalnikami. Natomiast w sektorze rolniczym i weterynaryjnym często spotykane są infekcje skóry związane z kontaktem ze zwierzętami i materiałem biologicznym.
Jak udowodnić związek problemów skórnych z pracą?
Uznanie problemów skórnych za chorobę zawodową wymaga wykazania związku przyczynowo-skutkowego między narażeniem na szkodliwe warunki pracy a powstaniem konkretnych symptomów. Osoba zatrudniona powinna zgłosić swoje podejrzenia lekarzowi oraz pracodawcy, aby skierował on sprawę do właściwej jednostki orzeczniczej. Podczas postępowania analizuje się przebieg zatrudnienia, charakter wykonywanych czynności i występowanie czynników drażniących w miejscu pracy. Uwzględnia się także czas pojawienia się zmian skórnych w stosunku do okresu ekspozycji na szkodliwe warunki. Często u pracownika wykonuje się również testy alergiczne potwierdzające uczulenie na konkretną substancję. Po zebraniu dowodów i dokumentacji medycznej właściwy inspektor sanitarny wydaje decyzję administracyjną o uznaniu lub braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej.
Wystąpienie problemów skórnych u osoby zatrudnionej może zostać zakwalifikowane jako choroba zawodowa, jeśli w środowisku pracy występują szkodliwe czynniki. Długotrwały kontakt z substancjami drażniącymi często prowadzi do wystąpienia reakcji alergicznych. Uznanie danego schorzenia za chorobę zawodową może być podstawą do ubiegania się o odszkodowanie.
